Two~Riyaki's profileTwO~RiyakiPhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
January 24 ร้องไห้ง่ายๆกับเรื่องเดิมๆไม่....รู้สึกว่าไม่ใช่ตัวเราแล้ว ที่ต้องฝืนยิ้มให้ใครต่อใครทั้งที่ในใจมันไม่ใช่แบบนั้นเลย
มันเป็นความรู้สึกที่.....น้ำตาพร้อมจะพุ่งออกมาได้ทุกเมื่ออ่ะ
กลับมาอีกแล้วเหรอ ไอ้ความรู้สึกแบบนี้
ความรู้สึกเจ็บ "แปล๊บ..แปล๊บ" เหมือนโดนฟ้าผ่าลงมาตรงกลางอก
ทั้งที่เรื่องราวมันผ่านมานานมากแล้ว ทำไมถึงยังรู้สึกแบบนี้ได้อีก
ที่ผ่านมาแม้จะไม่มีใครในชีวิต แต่ก็ไม่เคยรู้สึกอะไร
อาจมีบ้างที่นึกถึงเขาคนนั้นและโทรถามสารทุกข์สุกดิบ ตามประสาคนเคยสนิทกัน
แต่มาวันนี้...วันที่เราได้รับรู้เรื่องราวที่เขาปฏิเสธมาตลอด เวลาที่ได้คุยกัน นั่นคือ เขามีคนที่รู้ใจแล้ว
เป็นไงล่ะ?? งิ๊ด..ไปเลยยัยปลาทูเน่า มัวแต่เฝ้าเชื่อคำที่เขาเคยบอกอยู่ได้ว่าเขาไม่มีใคร
ก็ไม่เคยเชื่อเวลาที่เพื่อนคอยพูดเตือนก็ต้องเป็นหยั่งงี้แหละ
เฮ้อ...นั่งเศร้าอยู่ได้ บ้าป่าวเนี่ยเรา !!
ชีวิตคนเรามันต้องก้าวไปข้างหน้า จะมามัวจมปักอยู่กับอดีตได้ไง
อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง
เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ
ว่ามันคุ้มต่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ
Comments (7)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://twomove.spaces.live.com/blog/cns!ED39EB0284F19035!737.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|