Two~Riyaki's profileTwO~RiyakiPhotosBlogListsMore ![]() | Help |
TwO~Riyakii LoVe ThE w@y i Am |
March 07 Need somebody love
อยากขอแค่ใครสักคนคอยจับมือฉัน มีไหล่อุ่น..อุ่นให้พักพิงเมื่อฉันหมดกำลัง คอยปลอบโยนดูแลกัน เวลาที่ฉันท้อใจ
@ P. Peerada @
February 08 **Be HaPpY**เป็นเหมือนกันรึป่าว...?!? เวลาที่เรามีความทุกข์ มันรู้สึกราวกับว่าทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตดูแย่ไปหมด
....ท้อแท้...สิ้นหวัง...หมดกำลังใจไปดื้อๆ ซะงั้นล่ะ
ทุกวันนี้จึงได้แต่ปลอบใจตัวเองและพยายามมองโลกในแง่ดีอยู่เสมอ
ย้ำในใจเสมอว่าจงรักตัวเองให้มากๆ...เพราะว่าคงไม่มีใครรักเราเท่าตัวเราเอง และ พ่อ แม่ ของเราอีกแล้ว
ทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกใบนี้ล้วนเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา ** โดยเฉพาะจิตใจของคนเรา**
เพราะอะไรน่ะหรือ??....ก็เพราะว่าทุกคนล้วนต้องการสิ่งที่ดีที่สุดให้กับตัวเองน่ะสิ !!!
และแน่นอน...เมื่อเขาเหล่านั้นได้พบสิ่งใหม่ที่ดีกว่า..อะไรที่เก่าแล้วหรือรู้ข้อบกพร่องแล้ว
มันก็จะกลายเป็นสิ่งที่ไร้ค่าและไม่มีความจำเป็นสำหรับชีวิตพวกเขาเหล่านั้นอีกต่อไป
จงหาความสุขให้กับชีวิตตัวเอง
เรียนรู้ที่จะอยู่ได้ด้วยตัวเอง
และก้าวไปข้างหน้าด้วยตัวเองอย่างกล้าหาญและสง่างาม
******************
:@ < พีรดา พุ่มทองตรู >@:
February 05 จะทำอย่างไรในเมื่อใจยังไม่ลืม ขอโทษนะที่ยังทำให้เธอลำบากใจ
เพราะทุกสิ่งที่พูดไปกลั่นจากหัวใจฉันทั้งนั้น
ก็เข้าใจว่าความรักเธอคงไม่มีเหลือแล้วให้กัน
..แต่สำหรับฉัน..
...รักที่เธอให้นั้นคงยังไม่ลืมเลือน...
จะไม่ดึง ไม่รั้ง ไปแย่งเธอมาจากใคร
แต่ขอได้ไหม..ให้ฉันได้ห่วงใยเธอแค่นั้น
เพราะความรู้สึกดีดียังคงมีอยู่ในความทรงจำ
แม้เธอไม่เคยเหลียวแลมัน ฉันพร้อมรับฟังด้วยความเข้าใจ
**แต่ก็แอบน้อยใจเหมือนกันนะ**
@ By Peerada Phumthongtru @
(Jan 30 '07)
**~~***~********~***~~**
นั่งเศร้าอีกแล้วนะตัวเรา ฟังเพลงไหนก็เอาแต่ร้องไห้
เจ็บแล้วเจ็บอีกไม่เคยจำหรืออย่างไร
เอ้า!...อยากจะร้องก็ร้องไป ร้องไห้ให้ลืมเธอ
การเสียน้ำตาไม่ใช่เรื่องเล่น..เล่น
หากไม่จำเป็นอย่าปล่อยให้มันไหล
แต่จะทำอย่างไรในเมื่อใจยังไม่ลืมเธอไป
ยิ่งรู้ว่าเธอมีคนรักใหม่...ห้ามเท่าไรน้ำตาก็ไม่หยุดไหลสักที
..............................
...............
........
...
.
@ By Peerada Phumthongtru @
(Jan 29 '07)
January 29 เขียนถึงคนบนฟ้า(ไกล)เขียนถึงคนบนฟ้า......(ไกล)
ถึง (พี่ชาย) คนดีที่อยู่แสนไกล
เธอจากฉันไปอยู่คนละปลายขอบฟ้า
นานเท่าไหร่แล้วที่เธอไม่ได้หวนคืนมา
ลืมเลือนหน้าตา (น้องสาว) คนนี้ไปหรือยัง
ต่อให้หนทางจะยาวไกลสักแค่ไหน
ถึงเวลาจะหมุนแตกต่างไปก็ไม่สำคัญ...สำหรับฉัน
หากแม้นดวงอาทิตย์ที่สาดส่องหรือแสงทองของดวงจันทร์
จะขึ้นไม่ตรงกัน.....แต่ถึงยังไงมันก็ยังเป็นดวงเดิม
เปรียบได้กับหัวใจดวงน้อย...ดวงนี้
ที่ยังคงจงรักภักดีกับเธอมาเสมอ
มิอาจมีชายใดแย่งความรักของฉันไปจากเธอ
หัวใจดวงนี้ยังห่วงหาอาทรเสมอไม่เปลี่ยนแปลง
แต่มาวันนี้...เมื่อเธอมีคนรักใหม่
คงต้องยอมรับความจริงที่เป็นไปและห้ามใจไม่ให้เผลอ
อดทนกลั้นน้ำตายิ้มรับกับสิ่งที่พบเจอ
อวยพรให้ความรักของเขาและเธอ มั่นคงเสมอมิเสื่อมคลาย
**
@ By WaaDum @
January 25 เพราะมีเธอเพราะมีเธออยู่เคียงข้างเสมอ ฉันจึงไม่เคยเหงาและอ้างว้าง เพราะมีเธอคอยนำทางเป็นแสงสว่าง ชีวิตฉันจึงมีแต่ความสดใส หากแต่วันนี้..ไม่มีเธออยู่ ตัวฉันก็ไม่รู้จะว่าเดินต่อไปได้อย่างไร อยากบอกเธอจริงๆ จากหัวใจ คนคนนี้ซึ้งใจ..ที่ฟ้าส่งเธอมาให้เป็นเพื่อนกัน
Blog นี้ ถูกเขียนขึ้น เพื่อมอบแด่เพื่อนที่แสนดีทุกคนที่คอยเป็นกำลังใจให้ข้าพเจ้าเสมอมา..ขอบคุณนะ January 24 ร้องไห้ง่ายๆกับเรื่องเดิมๆไม่....รู้สึกว่าไม่ใช่ตัวเราแล้ว ที่ต้องฝืนยิ้มให้ใครต่อใครทั้งที่ในใจมันไม่ใช่แบบนั้นเลย
มันเป็นความรู้สึกที่.....น้ำตาพร้อมจะพุ่งออกมาได้ทุกเมื่ออ่ะ
กลับมาอีกแล้วเหรอ ไอ้ความรู้สึกแบบนี้
ความรู้สึกเจ็บ "แปล๊บ..แปล๊บ" เหมือนโดนฟ้าผ่าลงมาตรงกลางอก
ทั้งที่เรื่องราวมันผ่านมานานมากแล้ว ทำไมถึงยังรู้สึกแบบนี้ได้อีก
ที่ผ่านมาแม้จะไม่มีใครในชีวิต แต่ก็ไม่เคยรู้สึกอะไร
อาจมีบ้างที่นึกถึงเขาคนนั้นและโทรถามสารทุกข์สุกดิบ ตามประสาคนเคยสนิทกัน
แต่มาวันนี้...วันที่เราได้รับรู้เรื่องราวที่เขาปฏิเสธมาตลอด เวลาที่ได้คุยกัน นั่นคือ เขามีคนที่รู้ใจแล้ว
เป็นไงล่ะ?? งิ๊ด..ไปเลยยัยปลาทูเน่า มัวแต่เฝ้าเชื่อคำที่เขาเคยบอกอยู่ได้ว่าเขาไม่มีใคร
ก็ไม่เคยเชื่อเวลาที่เพื่อนคอยพูดเตือนก็ต้องเป็นหยั่งงี้แหละ
เฮ้อ...นั่งเศร้าอยู่ได้ บ้าป่าวเนี่ยเรา !!
ชีวิตคนเรามันต้องก้าวไปข้างหน้า จะมามัวจมปักอยู่กับอดีตได้ไง
อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง
เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ
ว่ามันคุ้มต่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ
January 19 Bye Bye...My Winter !ถึง.....ฤดูหนาวที่รัก
จบแล้วจิงๆเหรอเนี่ย !! ฤดูหนาวของชั้น ทำไมแกถึงมีอายุสั้นอะไรเช่นนี้ แต่ก็ดีแล้ว... เพราะลมแห่งฤดูร้อน จะได้พัดพาความเหงาให้จางหายไปเสียที อย่าน้อยใจเลยนะ...ฤดูนาวที่แสนดี แล้วชั้นจะเปิดหัวใจรอรับความเหงาจากแกอีกที..... ....ตอนปลายปีละกัน บ๊าย บาย ............
..~*~..~**~..~*~..
By Panticha Phumthongtru January 17 ความคิดถึงเป็นส่วนหนึ่งของความรัก No haste is needed for real love
when we love
every step of the way counts.
รักที่แท้
ไม่ต้องเร่ง ไม่ต้องรีบร้อน
เพราะทุกนาที ที่อยู่ด้วยกัน
คือความมั่นคงและความสุข
เมื่อไรที่รู้สึกว่า อยากใช้ชีวิตที่เหลืออยู่กับใครสักคนตลอดไป
คนนั้นแหละคือคนที่เรารัก
When you found the one that you want to spend the rest of your life with,
no matter what might happen,
that one is the one you "LOVE"
By
Tonkla Naiyana
December 26 Tsunami Memorial~*~ Tsunami Memmorial 2004~*~
วันนี้ เมื่อ 2 ปีก่อน.......
เพื่อนๆคงยังไม่ลืมกับเหตุการณ์ธรณีพิบัติที่ถือว่าร้ายแรงที่สุดเหตุการณ์หนึ่ง
ซึ่งไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าจะเกิดขึ้นกับพี่น้องชาวไทย และนักท่องเที่ยวต่างชาติ
หรือแม้แต่กับพื่อนบ้านเในแถบเอเชีย นั่นก็คือ เหตุการณ์ "ซึนามิ" นั่นเอง
ถึงแม้เหตุการณ์นี้จะได้ผ่านล่วงเลยไปเป็นเวลานานแล้วก็ตาม
แต่เราชาวไทยทุกคนก็คงยังจดจำภาพเหตุการณ์อันน่ากลัว และความสูญเสียต่างๆที่เกิดขึ้นได้ดี
ดังนั้น เราจึงขอเขียน Blog นี้ เพื่อไว้อาลัยแด่ผู้ที่เสียชีวิตในเหตุการณ์ครั้งนี้ทุกคน
และขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งแก่ผู้ที่ต้องสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก บ้านเรือนและทรัพย์สินของตนไป
อย่างยากที่จะทำให้เป็นเหมือนเก่าได้
ขอขอบคุณเพื่อนที่ให้ความร่วมมือนะคะ
December 22 เมื่อลมหนาวมาเยือน
"กรี๊ด...ดด" เสียงร้องดังขึ้นหลังจากเด็กน้อยคนหนึ่งเดินเข้าห้องน้ำไป "เป็นไร..ยัยปลาทู" เสียงของผู้เป็นแม่ตะโกนถามด้วยความเเป็นห่วง (รึป่าวก็ไม่รู้?) "ป่าว มะด้ายเป็นไร ตกจัยน้ำมันเย็นอ่ะ" แง่ววว ! -_-' + + + + + + + + + + + + + และแล้วฤดูที่ทุกคนรอคอยก็มาถึง เวลาอันแสนจะโรแมนติก สำหรับคู่รักหลาย ๆ คู่ หรือ...เวลาที่แสนจะเงียบเหงา สำหรับคนที่ไร้คู่ตุนาหงัน..อย่างฉัน แต่พวกเพื่อนๆ รู้หรือไม่ว่า ยังมีอีกหลายชีวิต ที่เค้าไม่รู้จักหรอกว่า "ความเหงา" มันเป็นยังไง หรือให้บอกว่า"หนาว" ก็ยังน้อยไป เพราะสิ่งที่พวกเค้าเหล่านั้นต้องเผชิญ ก็คือ ความทรมานจากอากาศที่หนาวเหน็บ ความเย็นยะเยือกที่แทบจะบาดถึงขั้วหัวใจของพวกเขาเหล่านั้น คนที่อยู่ห่างไกลจากความเจริญ....คนเร่ร่อน....หรือแม้แต่สัตว์ที่ไม่มีเจ้าของดูแล พวกเขาอยู่กันยังไง สิ่งที่พวกเขาสวมใส่อยู่จะเรียกว่า "เสื้อผ้า" หรือ "เศษผ้า" ดีล่ะ และหากเพื่อนๆมีโอกาสล่ะก็ อย่ารีรอที่จะแบ่งปันธารน้ำใจเล็กๆของเพื่อนๆ ให้กับพวกเขาเหล่านั้นด้วยนะคะ แล้วเพื่อนๆ จะพบว่า ความสุขที่แท้จริงของผู้ให้นั้นเป็นอย่างไร
N u T r U e
|
||||||||
|
|